Morganit w pierścionkach zaręczynowych

Zaręczyny to niezwykle ważny moment w każdym związku. Mężczyzna decyduje się na uklęknięcie przed miłością swojego życia i zadanie jej jednego z najistotniejszych pytań. W jego kieszeni ukryty jest symbol tego wielkiego uczucia – pierścionek zaręczynowy. Powinien on nie tylko zachwyci przyszłą narzeczoną, ale także towarzyszyć jej na wieki. Dlatego właśnie wybór tej biżuterii jest tak istotny. Kamieniem, który idealnie nadaje się do koronowania pierścionka jest marganit. Charakteryzuje się on bajecznie subtelną barwą, wpadającą w odcienie różu, fantastyczną symboliką, jak i oczekiwaną trwałością. Doskonale pasuje do białego złota i diamentów. Świetnie prezentuje się w biżuterii różnego typu, szczególne wrażenie wywiera w pierścionkach zaręczynowych typu Halo. 

Morganit – symbolika

Morganit to kamień szlachetny stworzony dla tych, którzy poszukują spokoju duchowego. Wpływa on na sferę emocjonalną człowieka, pomagając w osiągnięciu upragnionej równowagi. Ponadto chroni przed nieszczęśliwymi zdarzeniami i złą energią. Zapewnia swojemu posiadaczowi poczucie bezpieczeństwa, a także dodaje mu odwagi do podejmowania wymagających wyzwań. Wzmaga także pewność siebie, która jest istotnym elementem życia codziennego. Morganit pozwoli na utworzenie szczęśliwych relacji. Jego moce pomagają w dostrzeżeniu piękna znajdującego się w otaczającym nas świecie i ludziach. Zapewniają także duchowe otwarcie na bliskiego, co wpływa na skojarzenie klejnotu z romansem i miłością. 

Czy pierścionek zaręczynowy i obrączka mogą być na jednym palcu?

Według polskiej tradycji pierścionek zaręczynowy powinien mieć swoje miejsce na palcu serdecznym prawej dłoni, podobnie jak obrączka ślubna. W dniu ceremonii wiele kobiet waha się nad połączeniem tych dwóch wytycznych. Z tego względu część z nich postanawia umieścić oba symbole miłości na jednym palcu. Nie ma w tym nic złego, rozmieszczenie biżuterii zależy przecież od naszych preferencji. Niektóre panny młode decydują się na przełożenie pierścionka zaręczynowego na lewą dłoń, aby zrobić miejsce dla obrączki. Ten sposób także okazuje się poprawny, najważniejsza w tym wszystkim jest wygoda.